tag:blogger.com,1999:blog-34692732012-01-05T22:30:51.980-08:00mumet-----------------angnoreply@blogger.comBlogger6451100tag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-37933259590335537392012-01-05T22:29:00.000-08:002012-01-05T22:30:51.995-08:00warung kopi ngarep kantor iku dadi cangkurkan saben soré (lan uga awan). wong-wong ngobrol ora jelas, ngalor ngidul, ngétan ngulon, munggah mudhun. nah, ana kalané, obrolané ngancik tekan crita dolanan jaman cilik. playon ing antarané udan, pedhang2an nganggo manggar, prosotan nganggo mancung, gawé gèthèk seka debog, tulup2an, bèkel, lan sapunanggalané. cah2 sing gedhé ana kutha sok gumun. "emangsomethenghttp://www.blogger.com/profile/16236269657370963305noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-48115156994956262742011-10-10T01:54:00.001-07:002011-10-10T01:54:18.091-07:00dina mau, wiwitan aku mangkat kerja seka omah anyar nang perumnas 1 karawaci. panggonan sing cukup kutha, kanggoku lan bojoku. aku lan bojoku, biasané pindhah omah ya mung pindhah waé. nanging, amarga wingi éntuk titipan supaya golèk dina sing becik, pungkasané manut-manut waé. wis dadi lumrahé wong jawa yèn arep ngangslupi omah anyar kuwi kudu digathèkaké dina pasaran sing sreg. ndilalah, wetonésomethenghttp://www.blogger.com/profile/16236269657370963305noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-42349175094729040892011-09-13T23:00:00.000-07:002011-09-13T23:05:29.400-07:00panasé lagi ngathang-athang. "seperti di arab," jaréné bakul siomay. kamangka, panas dina iki isih lumayan. "sudah dua hari ini, panasnya gak segitunya," ukarané sopir taksi èksprès esuk mau, nalika aku numpak seka slipi tumuju kantor. dina iki, aku ngantor rada telat. sawisé numpak ojèk tekan summarecon kanggo njupuk dhuwit, aku banjur numpak angkot jurusan malabar, mudhun ing prapatan sing somethenghttp://www.blogger.com/profile/16236269657370963305noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-59359994061913472682011-08-26T01:17:00.001-07:002011-08-26T01:17:15.745-07:00kaya dene campursari jawa sing klebonan dhangdhut, ing kendhang kempul banyuwangèn uga kesrawungan aliran 'koplo'. lumrahé aku luwih seneng karo lagu kendhang kempul sing temenan, sing orisinil. jarene otentik, dudu sing fusion. nah, iki lagi ngrungoake lagu seka radio suara jawa suriname (dj sakimin), judhule 'aja cilik ati' sing nyanyi catur arum. kaya lumrahé lagu banyuwangi (èling2 waé angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-5428741038512652162011-05-05T08:42:00.000-07:002011-05-05T08:43:45.863-07:00.Wiwit 25 desember 2010, aku pindhah seka omah ing jonggol menyang karawaci. Perkarane sepele ning wigati, bojoku entuk gaweyan nang gading serpong. Wengi iki nginep ing jonggol. Dhewe. Rasane kaya mecaki dalan sing kaliwat kanthi rasa kangen sing mamring. Wit cempeka ing ngarep omah wis ngrembuyung wohe. somethenghttp://www.blogger.com/profile/16236269657370963305noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-26895393428421413542011-04-29T17:57:00.000-07:002011-04-29T17:58:28.312-07:00esukAwal wulan april wingi, aku lunga menyang madura, dolan nang punjering bathik2 madura. Mbuh ngapa, katone aku kakean tugas sing magepokan karo bathik lan tenun akhir2 iki Nalika tekan pamekasan, ana langgar (mushola) cilik cedhak wong2 sing lagi mbathik. Aku dadi kelingan jaman cilik. Lumrahe, cah2 sing wis dianggep gedhe (udakara smp utawa sd kelas 5/6) nginep nang langgar. Turu kanthi bantal somethenghttp://www.blogger.com/profile/16236269657370963305noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-51962267261061413712011-03-04T03:01:00.000-08:002011-03-04T03:09:05.911-08:00lagi nemu tulisan goenawan mohamad sing kapacak dadi bebuka ing novel wong njaba déning mas revo. sumangga maos: http://goenawanmohamad.com/esei/bebuka-kanggo-novel-%E2%80%9Cwong-njaba%E2%80%9D.htmlangnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-5301505187244431522011-03-04T02:52:00.000-08:002011-03-04T02:58:17.418-08:00lagi waé ngunggahaké daftar koleksi lukisan pak raden. panjenengan bisa mirsani coretan-coretan priyayi sing asma asliné suyadi iki ing situs http://pakraden.org . wicarané andhap asor. senengané ndongeng lan cedhak karo cah cilik. béda banget karo solah tingkahé pak raden ing serial tv si unyil. jaré kancaku, pak radèn iku pas banget kanggo nggambaraké 'donya iki panggung sandiwara.' pak raden angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-22408045873901481192011-02-10T20:17:00.001-08:002011-02-10T20:37:33.357-08:00ora ngerti yuswané pira. tlapukan mata sing siji wis ora bisa mbukak. "kula ditundhung saking ngomah, dikon mulih ting malang, kènjèran," ibu tuwa mau ndhepoprok ing pojok angkot legok-pos, tangerang. pancèn, langit katon surem ésok mau, nanging ora sesurem sesawangan ing angkot werna kuning iku. angkot miyak dalan sing gemruget ing antarané macet lan dalan rusak amarga trek-trek pasir. nétrané angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-85866917229667754332010-11-29T00:21:00.000-08:002010-11-29T00:22:02.279-08:00pikiran lagi bunek. cupet.somethenghttp://www.blogger.com/profile/16236269657370963305noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-12211593821054438832010-11-14T21:32:00.000-08:002010-11-14T21:47:44.154-08:00métani tembung, utamané ing basa jawa lan melayu iku kaya dolanan wektu. kanggoné wong sing nganut kejawèn, asring dadi pétanan sing diterusaké dadi manéka warna crita lan malah dadi agama. telu ing basa sangsekerta, telu iku tri, mèmper karo basa inggris three. ing basa jawa kuna asli, tembungé telu karo tiga. tembung iki uga dadi jalaran kanggo tembung tigan (endhog), sebabé endhog iku dumadi somethenghttp://www.blogger.com/profile/16236269657370963305noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-4417889169073558312010-08-30T05:40:00.000-07:002010-08-30T05:52:02.962-07:00wis naté ngerti online game komputer sing jenengé nation states? aku wiwit dolanan nation states gara-gara ora kecanggah dolanan travian sing butuh wektu akèh. nation states ora kaya dolanan liyané. gawéyané max barry iki (penulis crita rékan ilmiyah) nggagas negara sing manut karepé awaké dhéwé. saben dina (setelanku) ana perkara (issue) sing kudu ditanggepi. tanggepan iku mengko sing dadi somethenghttp://www.blogger.com/profile/16236269657370963305noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-68691155885575387522010-08-22T06:36:00.000-07:002010-08-22T07:02:40.788-07:00mau, jagongan bareng nang plasa semanggi bareng pak pras, mas revo,lan bu kus. ndeleng buku2né mas révo marai ngiler. isiné buku2 kajian jawa klasik jaman majapahit. sing tambah ngiler, mau dhèwèké 'pamèr' disèrtasiné sing arep dicithak karo kpg. lan, ana manèh buku siji, yaiku terjemahan novèl 'the stranger' albert camus. halah, aku dhéwé isih durung rampung2 gawé terjemahan sauplik kaya ngono angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-76703047798425548092010-07-30T04:32:00.000-07:002010-07-30T04:33:30.209-07:00Alice wiwit krasa kesel, ngancani mbakyuné lungguhan ing pinggir kali, lan ora ana sing bisa dilakoni; sepisan pindho dhèwèké ngintip buku sing diwaca mbakyuné, nanging tanpa gambar utawa pirembugan sing katon, banjur apa gunané sawijining buku, Alice mikir, tanpa gambar lan pirembugan? Mula dhèwèké nimang pikiré dhéwé (sakecandhaké mikir ing dina sing panas njalari ngantuk lan pekok,) apa gawé angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-85237843078337873192010-07-27T21:49:00.000-07:002010-07-27T21:52:04.948-07:00dadi tukang sunting tulisan kuwi gak nyaman nalika ketemu frase2 basi utawa sesora (slogan) sing mestiné males krunguné. aku ngira, sing nulis sesora2 klasik mau lagi (utawa tansah) males mikiraké tembung sing trap lan cekli. rumangsané sing maca ora bosen? lah kuwi lak kaya wong lagi cures atiné terus dikandhani: "ndonya iki amba", "durung jodhoné", "ora susah nglokro."upamané:"life begin at 20/angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-14563916461739260882010-07-08T00:20:00.000-07:002010-07-08T00:21:18.648-07:00nyoba nulis sawetara pelukis indonesia ing wikipedia jawa. gara-gara kudu nulis perkara senirupa ing majalah, dadiné, gelem ora gelem kudu srawung karo menungsa2 kuwi. ing kantor, gambaran2 seka pelukis kondhang sumebar ing sadengah papan. gambar2 kuwi larang. mesthiné. lan tetep waé aku ora mudheng perkara2 kaya ngéné iki. corat-coret lan kabèh sarwa kebak wadi. kanggo pelukis kondhang, layar angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-22667644820904987932010-07-03T11:00:00.001-07:002010-07-03T11:01:53.408-07:00aku dhéwé wis lali kapan pungkasan ngganti template (cangkang) blog iki. sak jané kurang puas.angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-44456688273799486832010-06-17T01:41:00.000-07:002010-06-17T02:06:48.322-07:00èntuk rekaman pangkur jengglèng seka kolèksiné indah. guyonané basiyo ki marai ngèkèk, mung pancèn ora bisa lucu yèn diterjemahaké nang basa liya. aku ya gak yakin indah bisa ngguyu ngrongakaké basiyo. lah wong nèk mung ditulis waé ya gak lucu, kudu ngerti intonasiné.angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-15629362601133825732010-06-06T22:58:00.000-07:002010-06-06T22:58:51.068-07:00jadwal dina iki: ketemu karo buruh negri.status: diganti dadi sesuk.jadwal dina iki: chatting karo juragan swasta.status: gak jelas.jadwal dina iki: ngrampungake tulisan ngenani utek.status: kurang bahan.jadwal dina iki: ora ngisi blog.status: garing.angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-67062372648213660092010-06-04T00:40:00.001-07:002010-06-04T00:40:58.889-07:00ana sawetara wong kejawèn sing tak kenal. yèn ngrembug kejawèn, aja terus dikira agamané iku kejawèn. iki perkara kapercayan lan ora winates ing siji-sijining agama. lan kaya dalané para wayang, wong2 mau mesti nduwé crita sing béda. saben wong kaya nduwé kitab dhéwé2.angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-75059349152936391252010-05-31T19:56:00.000-07:002010-05-31T20:15:10.164-07:00iseng mlebu nang api code yahoo, jebul ana yahoobatlle. siap?cicak vs buaya - sing menang buaya! 1,570,031 vs 2,400,038cecak vs baya - sing menang baya! 111,000 vs 11,501,410love vs hate - sing menang love! 2,147,483,647 vs 826,015,599israel vs palestine - sing menang israel! 1,160,086,739 vs 177,004,621yahoo vs google - curang! imbang!lebay vs alay - total lebay! 1,230,021,263 vs 3,080,058bos vsangnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-55694361780770003852010-05-11T17:09:00.001-07:002010-05-11T17:09:29.110-07:00jakarta tambah suwé tambah njelêhi. aku ra ngerti nganti bisa tekankapan tetep waras jiwa.angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-91403173438541889742010-04-19T03:34:00.001-07:002010-04-19T03:34:31.826-07:00kabèh kok sarwa kebeneran. dongaku kaya diijabahi dening Gusti Allah kanthi prasaja. ora ana sing ngayawara. esuk iki, aku lumaku kanthi ati sing digawé tentrem. aku kepingin sesandhingan karo manuk emprit sing sok mencok ing wit-witan sandhing kali. aku dedi kelingan marang pak sarwanto, rowang ing pinggir kali.“kaya newu kitab,” ujare pak sarwanto nalika bubar sholat. priyayi iki seneng banget angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-80836974919854509452010-04-12T20:05:00.000-07:002010-04-12T20:10:04.563-07:00sigrak temen ndonya iki nalika nonton tv utama midangetaké kahanan saka lembaran koran. nanging, nalika wong-wong wis mlebu omahé dhéwé2, apa ya tetep bisa sigrak kaya nalika ketemu para juru warta. wus tahunan aku ketemu karo manungsa2 sing regeng dadi bahan warta. wus tahunan uga aku nyeksèni wong-wong kuwi mung dolanan ukara. semono uga aku.angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-29675396612424821392010-03-29T03:49:00.000-07:002010-03-29T03:51:26.291-07:00langit njaba wis peteng kawit mau. mendhung. suntingan gaweyan isih akeh lan rasane kaya tanpa kendhat. sapa sing isih maca blog iki? rasane kok aku dhewe wis lali yen nduwe blog iki.angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-37896452540647475752010-02-16T02:10:00.001-08:002010-02-16T02:10:46.480-08:00kangen tilik blog iki. aku uga kangen marang tulisan-tulisan sing bisa ngleremaké ati. sawisé makarya manèh ing jagad tulisan ha-ha hi-hi. sing dirembung mung perkara sosialita golèk pengalem; blaka suta, aku kangen karo dina-dina nalika sengkud menthelengi angka lan sintaksis php lan actionscript. aku uga kangen bisa kanthi rena maca buku-buku jawa. kaya kapang sing ngganjel lawang panganti. angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-33299148283628067242010-01-05T00:42:00.000-08:002010-01-05T00:43:59.833-08:00ngrungokaké albumé tika, rasané kuping kaya ditérorangnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-26887292325890088862010-01-05T00:10:00.000-08:002010-01-05T00:11:14.004-08:00ngrungokaké lagu ‘sebuah obsesi’ marai kèlingan jaman smp. kelingan yudi, eko, gatot, gufron, irwan, janan, lan liya-liyané. sawijining dina, aku karo gufron mbolos sekolah. smp-ku kuwi nang èrèng- èrèng menorèh. mlaku adoh ngiwati punuk gumuk (bukit) banyak angkrem lan tekan wewengkon purworejo. yèn aku ménggok ngiwa, bakal tekan kulon progo. déné aku karo gufron milih ngiwa. nalika tekan pucukangnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-49791216372449185452009-11-29T18:14:00.000-08:002009-11-29T18:21:13.673-08:00mbok bilih, kawula saged cecawis sekul abrit ingkang mitayaniugi katresnan ingkang sundhul wiyatikawula remendéné, donya taksih mubeng ngganjret kados gangsingan laré alitangnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-89754594760357933192009-11-24T14:53:00.000-08:002009-11-24T14:56:30.238-08:00udan riwis-riwis nang ngarep lawang. kamangka, subuh mau aku isih weruh clèrèt abang ing langit wétan. wit anggur sing isih bayi ing ngarep omah katoné bisa mèsem sumringah. aku? siap2 njajal jas udan anyar.angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-1566469507364816372009-10-19T23:10:00.000-07:002009-10-19T23:12:12.406-07:00nalika proof reading kanggo buku kumpulan cerpèn dadi kangen nulis. aku lali, kapan pungkasan nulis dawa sing aku bisa seneng macané. aku lagi maca telung cerpèn. lan durung ana sing sreg lan bisa ngudar rasa. aku dhéwé ora mèlu pas pemilihané. aku mung dikon maca thok.angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-28781874859619376062009-10-04T05:32:00.000-07:002009-10-04T05:33:10.985-07:00jonggol lagi udan terusangnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-6669612065546963652009-09-20T09:08:00.001-07:002009-09-20T09:08:14.543-07:00klambunjupuki pepengetan sing nglari lempitan lawang. karonsih marang meranglan trembesi. jamuran ing cedhak wit mlinjo sing ra ana tilase manehangnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-17713469004572210392009-09-04T13:07:00.000-07:002009-09-04T13:11:33.849-07:00jebul, ndonya iki tansah beda didelok seka sawetara wektu sing wis lumaku.angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-64315108419012934472009-05-30T05:54:00.000-07:002009-05-30T06:00:08.114-07:00nalika cilik, aku nganggep jeneng kuwi lumrah-lumrah waé. wong-wong ing désaku nyebut téla jéndral kanggo ubi kayu. panganan favorit sing digawe seka téla iki yaiku tapé. omahku durung naté nduwé téla jéndral. ing ngarep omah, mbiyèn, ana téla taun. iki kaya téla jéndral mung uripé bisa nganti taunan. rada gela nalika ngrasakaké téla taun iku ora énak. bapak nandur téla kuwi kanggo sesenengan, angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-12491440480804140062009-05-26T08:49:00.000-07:002009-05-26T08:52:34.400-07:00semplah sing keliwat-liwattanpa rowangmamringangnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-46033645447334651532009-05-05T01:47:00.000-07:002009-05-05T01:51:14.100-07:00Mulih“Lan aja mampir ing bar pisanan sing arep mbok liwati banjur mabuk ing kana,” ucap sing jaga pakunjaran nalika wong kuwi nutup jam sakuné lan nganggo cincin kawiné. Lagi iki, sawisé nem taun, dhèwèké ora mangsuli.Ing jaba, mangsa panas mantheng. Warna-warni. Langit biru, wit-witan ijo, trèm-trèm kuning. Para wanita manèka warna, manuk-manuk tanpa aran.Sakabèhané lan sapa waé didulu kanthi angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-13354052547649583282009-04-29T17:26:00.000-07:002009-04-29T17:28:25.949-07:00wingi, dina sing kebak déning kahanan sial. cd telu (rega 8900 rupiyah) ilang tanpa guna amarga cd writer ngadhat. ngaksès liwat hp malah mung ilang pulsa thok. terus, nang warnèt ping 2 uga tanpa guna. server-é down. kabèh kok sarwa salah. bangkrut kana-kéné. katoné pancèn dikon kudu ndang golèk pagawéyan. ana lowongan?angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-46925048285856267132009-04-14T19:55:00.000-07:002009-04-14T20:00:35.750-07:00uh, rasanya kok tambah adoh. tetep semangatangnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-77947212475054667282009-04-06T00:13:00.000-07:002009-04-06T00:15:34.014-07:00untung mau mas njata nélpon. wis sawetara wektu iki aku ngilari yèn ana wong nélpon. kadhang, nalika ati lan pikiran wis ditata thirik-thirik, banjur ilang sakeplasan nalika ana wong nélpon. mas njata arang nélpon aku. bisa diétung nganggo driji sikil. iki mau, nélpon. nomeré asing. tak angkat lan jebul mas njata. ora akèh sing dirembug. intiné uga wis ngerti. nanging béda. sakwisé tak angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-48761473316901434062009-04-05T08:13:00.000-07:002009-04-05T08:20:23.249-07:00ing dina sing sarwa kesel. jonggol lagi ketiban grimis riwis-riwis. niatku arep nerusaké pakaryan kudu wurung dhisik. katone durung ana palilah saka Gusti Kang Murbeng Dumadi. sirahku kecanthol kangen.angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-27809073851672275892009-03-29T02:43:00.000-07:002009-03-29T02:55:17.731-07:00banyu udan tumètès. “wis naté ngitung banyu udan?”“aku durung édan.”kembang ceplok piring goyang dangdut amarga angin.“goyangané salah. kuwi tango, dudu sing tak ajarké wingi.” aku njajal nesu karo wit sing dhuwuré sakdengkul iku.“kowé wingi ngajari apa? gambyong?” paraga kuwi nguntal cuwilan biskuit pungkasan.“dudu, wingi tak ajari bambangan.”“lah, bambangan karo sapa? kuwi tari sing butuh angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-44004496893270425232009-03-09T06:23:00.000-07:002009-03-09T06:26:42.609-07:00ana rasa tentrem ing dina-dina iki. sawise ngliwati sewulan tanpa ngantor, aku isih nyoba dadi manungsa anyar. tanpa ngrasakaké jakarta sing sedina-dina macet. "hibernasi!" kuwi tembung sing tak ucapaké yèn ana wong takon. sedina-dina amung ngetik lan ngurusi tanduran. urip pas-pasan kanthi kanca radio. sing marai stress iku sambungan internet. aku krungu yèn ana tangga sing suksès masang angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-66358824778072582732009-02-05T23:42:00.000-08:002009-02-05T23:44:48.060-08:00dina2 iki lagi kakèan perkara. rasanya kaya keponthal2. sing marai gela, aku dadi kélangan wektu ora bisa teka nang kawinané mikael. jan, wektu pancèn ora bisa ditariangnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-63039747248009609152009-02-05T22:55:00.000-08:002009-02-05T23:31:45.465-08:00iki wis ngancik atusan dina nalika aku mlebu ing jagad iki. banjur, sakplesan, aku kaya kepingin mlayu.angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-43255557338463573122009-01-18T23:31:00.000-08:002009-01-18T23:31:00.373-08:00jeng birkin IIsawijining dina, ana aktor terkenal plesiran menyang bali. ing sawijining panggonan, aktor iku ketemu sawijining pengacara (sing uga kondhang). kira2 obrolané kaya mangkéné.
"ngapa nang kéné?" pitakoné aktor gantheng sing lagi laris iku. pengacara kriwil2 nganggo kacamata mau langsung mbukak tas gedhé. ing kono ana tas liyané sing akèh. iku tas-tas birkin palsu. "iki, lagi kulakan kanggo nyogok angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-84463050517184044252008-12-22T23:45:00.001-08:002008-12-23T00:04:25.885-08:00"sekarang, XXXX sudah punya tas birkin," jaré kancaku. kanggo manungsa gagap mode, tas birkin kuwi ya mung tas. prèjèngané pancen luwih kinclong tinimbang tas seka goni utawa tas plastik sing umumé kanggo blanja ibu2 nang pasar. ora bisa lan katoné bakal ora gelem wong2 mau nggawa tas birkin menyang pasar. tasé bisa ngancik rega angka milyaran rupiah. sing murah2an bisa éntuk versi atusan èwu, angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-79889015821115334142008-12-22T01:23:00.000-08:002008-12-22T01:23:01.017-08:00tanduranmau bengi mestiné udan amarga godhong jeruk ing mburi omah katon teles. kembang méloné uga tambah akèh ésuk mau. sawetara ing ngarep, sawi cilik cedhak wit brambang katon luwih seger. saka cedhak katon yèn ana wiji cilik2. katon anèh amarga sawi ing mburi, dhuwuré kurang luwih telung kilan, durung naté ana wijiné. sawetara sing iki, sakilan waé ora ana.
mrangguli tanduran ing wayah ésuk iku angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-41050599301747254992008-12-11T20:21:00.001-08:002008-12-11T20:21:22.263-08:00wit bayem cilik-cilik ngancani ésuk iki. kopi, roti, lan swara radio. dina krasa nggawa prabawa ora kepénak. rasa tida-tida. kaladuk ora bisa uwal.angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-63708634839089240872008-11-23T20:15:00.001-08:002008-11-23T20:15:44.152-08:00aku seneng swasana ésuk, apa manèh isih udan kaya dina iki. tetanduran jejogèdan kena angin. tak tiliki, wit timun sing isih bayi ana kang wis sekarat amarga kena udan. katoné kudu ndang dipindhah nang éyuban.
sawisé udan rada lerem, wis wayahé mancal pit onthèl werna jingga. dalan teles. wit-wit padha klebus nanging ing parkiran wis mèh kebak. dhasaré dina senèn.
dina senèn sing isih tetep angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-9296866864453542962008-11-10T01:45:00.001-08:002008-11-10T01:45:23.752-08:00langit peteng, gawéan ngampleng. pawarta ora jelas wira-wiri tanpa ngerti kudu ngapa. ing dina sing tambah peteng, ing pawarta tanpa marga lempeng. angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-8714409178844040292008-11-07T02:37:00.001-08:002008-11-07T02:37:15.178-08:00aku keponthal-keponthal ngoyak wektu. kabèh wong kaya mlayu ngglandhang pengarep-arep. untung isih ana tetanduran nang ngomah sing bisa ngancani thengak-thenguk. pancèn wit tomat ora bisa dijak gojegan. wit lombok mung meneng waé tanpa swara. sawi-sawi bisané mung ngrembuyung dhéwé. cukup nyandhing kopi, rokok, lan radio. saben dina aku ketemu ésuk sing ora béda adoh.angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-79179451412797569332008-09-10T04:06:00.001-07:002008-09-10T04:06:21.125-07:00bar bukabar buka, prasaja karo bikang lan banyu putihangnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-62965907777676030142008-07-23T22:57:00.000-07:002008-07-23T23:00:49.596-07:00kelingan jaman sing wis mlayu http://andre93.multiply.com/photos/album/1/My_Memorabilia#13angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-10977120486546538502008-07-16T21:18:00.000-07:002008-07-16T21:23:16.218-07:00sesawangan ndonya lagi katon singup. angin diumbar ngliwate wates. pucuk kemlandingan ngajak ngramalangnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-79404432082130704602008-07-15T19:13:00.000-07:002008-07-15T19:06:21.100-07:00Biskepangan omongan. ketemu bajingan.angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-88572918011242238782008-03-20T06:26:00.001-07:002008-03-20T06:28:20.549-07:00kabar sing tanpa nyana. aku kelangan kanca raket. esuk iki, pappilon tilar donya.angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-24659837246320530112007-12-26T01:18:00.000-08:002007-12-26T01:19:55.946-08:00sirah mumet lan rumangsaku, aku ora bisa mrantasi apa-apa. akèh prakara mung kaya dadi guyon nalika soré. apa ya aku bisa dadi manungsa kang nduwé guna?angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-31908193702979097692007-12-18T19:22:00.000-08:002007-12-18T19:58:33.622-08:00gara2 ngobrol karo mikaél kapan kaé, aku nyoba nginguk milis apresiasi sastra. sakjané aku lagi males maca2 sing mambu sastra. aku rada keganggu nalika sastra dirembug kanthi ati panas.pas mau arep posting, nang blogger jebul blog lawas hanjakata arep diuripaké manèh. sakelingku, aku naté mèlu posting nang blog sing isiné puisi iki, nanging aku lali. terang waé, aku ra naté nganggep puisi sing angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-17535878178832421792007-12-18T19:10:00.000-08:002007-12-18T19:20:13.609-08:00ing wanci ésuk, aku tansah mlaku2 karo jingglang. ngukur dalan-dalan sinambi nyawang kahanan. ésuk mau, langit ana garis2 klawu. jingglang tetep mlaku2 (kanthi ditétah). yèn ndeleng kahanan kaya ngéné iki rasané tentrem, ayem, apa manèh yèn bisa nginguk sawah ing sebrang kali.ing cedhak omahku, pas pinggir kali cibodas sing biyasané tak liwatî bareng jingglang, ana wit-wit gedhé. wit-wit iku ora angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-61801228924069108232007-11-12T19:32:00.000-08:002007-11-12T19:38:50.450-08:00mau ngentèni bis nang prapatan cileungsi suwé tenan. lagi jam 8.30-an aku éntuk bis biru rega 8.000-an iku. dalanan lancar lan tekan kantor 9.30. wis 2 minggon iki aku dadi komuter, numpak bis antarkota antar provinsi (maklum, jonggol isih mlebu jawa barat). kapan bisa uwal seka jakarta sing sansaya kurang ngepénakaké?angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-10042982333033961102007-10-05T00:01:00.000-07:002007-10-05T00:25:58.154-07:00wis suwé ora ngeblog lah kok ana wong ngirim e-mail karo kaos. mas wahyu, sing mbiyèn natè kirim2an e-mail (2-3 taun kepungkur) ngirim e-mail. jaré arep mulih kampung. éman, déné ora bisa ketemu.sing sijiné kaos. lumayan, desainne pas. mbuh sapa sing ngirim, ana tulisané nganggo basa inggris "no one cares about your blog." ha ha ha... coba yèn kaos kaya ngènè iki dikirimaké menyang wong2 sing angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-47630760108521236122007-09-11T21:55:00.000-07:002007-09-11T22:27:53.969-07:00ésuk iki mbukak komputer, nuju bloglines ngintip ana sing anyar seka multiply-né mikaèl. kaya biasané, cah ciledug iki ngundamana, rerasan marang kahanan. nanging dudu kuwi perkarané. maca tulisan-tulisanné mikaèl dadi kèlingan yèn aku wis suwééééé banget ora ngrasakaké rasa basa kang éndah. aku wis ora bisa nulis. titik. aku nganggep tulisané mikaèl apik. titik.yèn ngono, aku arep gawé geguritanangnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-33083230505252922492007-09-06T23:36:00.004-07:002007-09-06T23:43:40.573-07:00mau bengi, aku nglirihaké kangen kanthi gitaran. rasané sepi tenan ditinggal anak-bojo nang kampung. arep dolan uga males. wis ora jamané manèh. arep dolanan komputer lagi akèh error. huh.....angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-62645242923946504032007-08-08T00:45:00.000-07:002007-08-08T00:49:57.487-07:00hmm, sawisé kélangan hp semingguan iki, aku isih durung ngerti arep nganggo hp lan nomer apa. sakwetara nganggo sing nomer fren. aku jané isih kepingin nganggo fren waé nanging durung ana hp cdma murah sing bisa kanggo ngecèk e-mail lan ana fasilitas wap. lagi golèk-golèk lan bèn waé wong2 padha misuh amarga aku durung nduwé hp manèh.angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-20201831592794116872007-08-06T22:31:00.000-07:002007-08-06T22:39:51.136-07:00mau ésuk tangi tanpa tangisané jingglang. sibuné uga ora ana. rasané sepi, apa manèh mau bengi ngimpi nggéndhong jingglang mlaku-mlaku nang alun-alun.angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-88269513783835105002007-06-19T06:46:00.000-07:002007-06-19T06:48:09.361-07:00lagi ra karuwan ngéné, nemu tulisanku jaman mbiyèn. resep seka 2 narasumber (sing sakjané wong loro iki bokis):seka kéné: * angan mengandalkan ide instan. Cepat selesai bukan berarti karyanya hebat. * Jangan kejar ide hingga larut malam, karena kelelahan membuat ide menjadi kehilangan detilnya. * Buat tabungan ide, dengan rajin belajar dan bertanya. * Catatlah ide-ide yang datang tak angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-24135810396871651242007-06-19T06:40:00.000-07:002007-06-19T06:41:25.011-07:00bingung. aku dudu manungsa multitasking sing bisa ngrenggani sadayaning prakara.angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-17315950809345463902007-05-12T14:51:00.000-07:002007-05-13T20:50:22.828-07:00isukkamar anyar kanthi hawa sing luwih semriwing. mlebu kantor, ngopi2, lan klinong2 maca tulisan2 ing internet. pisanan, ngecèk bloglines.com, mlembang tekan thetruthaboutjakarta. nlusuri blog2 liyané, lan aku dadi kèlingan blog-ku iki. aku kangen ngeblog. aku kangen bisa nulis dawa tanpa kudu mikir pramana.ngliwati blog2 kuwi dadi kepikiran manéka warna. aku dadi kepingin mlaku2 menyang senèn, angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-41665000608341790992007-04-24T06:20:00.000-07:002007-04-24T06:21:38.817-07:00Lejar sedhéla sinambi ngrungokaké lagu-lagu lawas. Tetembangan iku kaya tetenger jaman sing diliwati. Aja takon selera, umur wis owah ing antarané wektu. Ngrungokaké album 10 bintang nusantara 2 nggawa menyang jaman nalika isih smp. Nalika iku aku seneng bengak-bengok nyanyi laguné catio, pergilah kasih. catio iku grup musiké lilo sing banjur luwih seneng ing kla project (lan banjur minggat). angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-24103633203045263212007-04-16T06:52:00.000-07:002007-04-16T07:01:01.965-07:00ana kalané, urip nang ndonya internèt iku ya ana mélankolisé. upamané, aku isih nguripaké émail pisanan sing naté tak gawé ing netscape. émail kuwi katoné uga ora naté manèh kanggo surat2an karo sapa waé. wis suwé aku ora mampir rana lan tak tiliki jebul tampilané wis béda. aku gawé iki nalika pisanané kenal internèt ing koran surya. jaman taun 99 kuwi, wong sakgedhung mung wong papat sing sok angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-77930768678752918912007-04-16T05:27:00.000-07:002007-04-16T05:33:09.725-07:00garis mati ana telu:* wigati banget (harus cepet nih bulan ini)* wigati tenan (besok harus sudah kelar)* wigatining wigati (kepalaku udah pusing nih, bantuin dong).angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-24520728508305027862007-04-06T17:47:00.000-07:002007-04-06T17:39:00.167-07:00isuklunggah ing ngarep omah ngadhep taman. srengéngé mbranang sawisé nyunari jingglang. sinambi njajal communicator silihan sing nganggo symbian 9, aku kaya juragan sing gadget freak. dina iki aku kepengin foya2 dhisik marang wektuku sawisé seminggu wingi kakèhan patemon lan sawetara urusan bisnis. lan ing seminggu iki uga, aku nggulawentah bot (piranti alus kaya déné robot) lan nyetor ing wikipedia angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-2305764689416942552007-03-23T05:59:00.000-07:002007-03-23T06:08:26.569-07:00gawéyan kok kaya ora ana entèké. mlayu rana, mlayu réné. kanggo iseng2 aku nlusup2 manèh. sisan gawé nostalgia jaman mbiyèn, ing jagad sing sejatiné mung angka-angka binèr sing kasusun dadi matriks ing angka hèksadèsimal.aku nemu sawijining server sing katoné duwèké script kiddies. seka panulusuran angka-angkané, server kuwi ana ing ankara, turki. isiné program-program sing mbiyèn sok tak nggo angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-67131667935937498122007-03-20T06:12:00.000-07:002007-03-20T06:20:52.247-07:00gara-gara éntuk virus komputer seka panggonan nyithak foto nang slipi jaya, aku dadi nguprek-uprek manèh kasenengan lawas. sewengi nguber2 virus kaya jaman kuliah. lan dina iki mau iseng tilik nang panggonan nongkrong tukang tlusap-tlusup internèt. ana sing pinter lan akèh sing mung lumrah waé kaprigelané.aku sok gumun karo wong-wong gedhé sirahé kaya ngono kuwi. hla wong mung bisa ngetik programangnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-91642934071107667532007-03-06T02:46:00.000-08:002007-03-06T02:51:22.089-08:00ing kabudayan jawa, nalika bayi lair ing ndonya, ana paseduluran sing rumaket dadi siji. lumrahe, prakara iki kasebut “ kakang kawah, adhi ari-ari.” kawah (banyu ketuban) iku dianggep kangmasé si jabang bayi, déné ari-ari iku adhiné sing bakal njaga mengkoné.wong tuwa percaya, nalika bayi sok ngguya-ngguyu lan mrengut nalika dhéwékan iku dianggep lagi dikudang lan digodha déning sedulur ari-ari angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-82539626743651963472007-02-23T18:08:00.000-08:002007-02-23T17:53:25.314-08:00Jingglanganakku lair...angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-7999812404916649952007-02-21T02:06:00.000-08:002007-02-21T02:12:04.565-08:00dina wus ngancik abang. dalanan mesthiné wiwit ramé. aku lagi nyoba masang ati bisa nggarap gawéyan. aku kepéngin lèrèn sedhéla. aku kaya kentèkan ukara kanggo nerusaké apa sing kudu ditulis.angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-1170389148000169512007-02-01T19:54:00.000-08:002007-02-01T20:05:48.030-08:00ésuk iki, taman ngarep kamar sepi. banyu njebembeng ing sadèngah papan. udan teka manèh nalika aku tekan halte. nyèwa payung, lan gegancangan mlebu kantor. pèjèt angka 26, suuuut tekan.dina iki ngapa, ya? aku wis nggawa buku "bahasa kawi" (1967), katoné énak sinau basa kuna nalika udan nang ngendi2. mau weruh banjir sedhengkul nang ngarep atmajaya. dalan mung sasisih bisa diliwati.ésuk2 maca angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-1169027488919118612007-01-17T01:32:00.000-08:002007-01-17T01:51:29.763-08:00ing kantor kebak kaca, banyu bening ing gelas transparan, aku nglaras rasa. aku ndeleng ing wikipédia jawa, meursault2004 ngamuk gandrung (iki istilahé dhèwèké nalika akèh posting kutha2 ing polandia) nulis akèh. aku lèrèn sik. ngleremké ati, ngoyak targèt gawéyan nalika kabèh wus numpuk kaya ngéné iki. sinambi nyunting tulisané cah-cah, aku ngrungokaké tembang2 jawa. iki playlisté:- anglung angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-1166817587494409952006-12-22T11:56:00.000-08:002006-12-22T11:59:47.513-08:00wis suwé ora nglakoni lembur nganti ésuk ngéné iki. durung manèh mau ana tamu loro, iki yangrembug gawéyan liyané. sawetara wektu, wikipédia disingkiraké dhisik seka utek. paling mung niliki sedhéla. wis ah... ngrampungaké dhaftar isi dhisik.angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-1166018908657034802006-12-13T06:06:00.000-08:002006-12-13T06:08:28.670-08:00ati rasané kaya ditindhih watu gedhé. aku kepéngin sepi. sing mamring. nir swara. tan rowang.angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-1165410129051683262006-12-06T03:56:00.000-08:002006-12-06T05:02:11.630-08:00kantor isih durung sepi temenan. isih ana max, manda, anton, lan regina. ing kéné aku lagi nyoba2 software kanggo ngetik bèn kepénak. aku ora seneng y`´n kudu nganggo ms word. éman, déné macintosh sing nang kantor iku nganggo sistem mac os 9.2 sing programé sithik.nalika isih nulis nganggo tangan jaman sekolah mbiyèn, ora sewigati kaya ngéné iki urusan software. jaman kuwi, ngetik nganggo mesin angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-1164719052562114222006-11-27T07:01:00.000-08:002006-11-28T05:05:25.303-08:00jingglanging dina dalan sumilakana prajanjèn wis tinulis ing kertas putihsliramu sajak seneng mèlu dadi seksiseka njero weteng ibumulan dina iki kaya sliramu, jingglangangnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-1164638156040121122006-11-27T06:35:00.000-08:002006-11-27T06:35:57.246-08:00udan ninggalaké dalan-dalan teles. wis sawetara dina aku ora ngrèwès gawéan seka kantor lan pernak-pernik wikipédia. ing jakjazz wingi, aku kelingan jaman smp-sma, nalika lagi seneng2é ngrungoaké jazz. ing kala nalika swara gamelan ora dak rungoaké kanthi temenan. aku kelingan nalika mulih sekolah, isih sragaman, lèyèh2 ing kamar ngarep sinambi nyetel miles davis utawa lee ritenour. aku seneng angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-1164030773875733282006-11-20T05:47:00.000-08:002006-11-20T05:52:53.876-08:00lagi dina iki bisa nulis. sawisé melu rapat loro seka jam 2 nganti jam lima seprapat, biasané aku males nulis. utek rasané wis kentèkan ukara. aku nyoba meksa apa bisa pikiran diprawasa, dirudapeksa kanthi alon-alon.wengi pancèn nduwèni prabawa sing bisa nerak kahanan. aku asring kepranan marang langit sing bisa gonta-ganti seka abang, kuning, biru, klawu, lan ireng. werna ireng iku bisa nyedhot angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-1162790494473770472006-11-05T21:03:00.000-08:002006-11-05T21:35:36.226-08:00(iki email seka mikael nanggepi postinganku wingi, sejatiné isih ana liyané manèh, nanging mengko malah dadi kaya milis isiné wong loro)bar maca postingmu.dadi kelingan geguritan iki:The Crimson Cyclamen (To the Memory of Charles Demuth) White suffused with red more rose than crimson—all acolorthe petals flare backfrom the stooping cratersof those flowersas from a wind rising—And though the angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-1162457005835788052006-11-01T23:42:00.000-08:002006-11-02T00:43:29.773-08:00ing basa jawa, tembung kriya (kata kerja) iku ora kaya basa inggris sing nduwèni wektu. tembung turu, mbok saiki, wingi, sesuk, utawa kapan waè tetep "turu." beda karo sleep, slept, sleep. wong jawa mataraman sing akrab karo unggah-ungguh basa, mbédaake tembung "turu", "bobok", "tilem", lan "saré." prakarané ya mung trap-trapan sing magepokan karo level. ukara gampangé, "sapa sira sapa ingsun."angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-1162023504130877522006-10-28T01:18:00.000-07:002006-10-28T01:18:30.346-07:00Bakdabada kang rinasa béda, tanpa akèh ketemu kanca. nalika umur mranjak kaya jarak rinengga becik, samubarangé uga mèlu salin rupa. plataran ngarep omah sing mbiyèn krasané wiyar kanggo dolanan, pamawasku, latar kuwi wis ora bisa kanggo playon. wit mlinjo ngarep omah sing umure sewelas-rolas karo pak lik yo, wis dikepras pirang2 taun kepungkur. saiki ana wit rambutan sing lagi ngembang. sing jelas angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-1161161304279047502006-10-18T01:40:00.000-07:002006-10-18T02:07:47.846-07:00guyonan seka emailtukijo, tukang kayu seka pagunungan wonosobo. sawijining dina éntuk pagawéyan gawé mèbel ing hotel ing kutha jogja. nalika mangkat, bojoné ngeterké tekan stanplat (terminal) bis, lan janji yèn tugiyem, bojoné iku, bakal nyusul. tekan jogja, tukijo langsung ngirim e-mail menyang bojoné.ing panggonan liyane, isih ing wonosobo uga, rugiyem lagi nandhang sungkawa. atiné sedhih angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-1161005288721607982006-10-16T06:23:00.000-07:002006-11-20T05:47:00.003-08:00aku kangen nulis sing nggenah. kamangka yèn dipikir-pikir, piranti cumepak becik. aku mung kari ngobahké tangan, plirak-plirak rana-rene, mlaku-mlaku, ngrakit tembung dadi ukara, ukara dadi pada, lan tulisan jangkep bisa karipta.patrapku saiki wis kaya béda.angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-1159511965214850622006-09-28T23:26:00.000-07:002006-09-28T23:39:25.230-07:00wis suwé ora nulis nang blog iki. jan-jané ya kangen bisa nulis perkara-perkara ora mbejaji ning tetep wigati. aku lagi ewuh dening sawetara gawéan. ana gawéan sing kepenak, lan akèh sing ora kepénak.sing tak anggep kepénak iku ya mung perkara wikibooks. aku lan kanca-kanca ing wikipédia jawa lagi ngajoaké marang yayasan wikimédia supaya nggawé wikibooks jawa. isih akèh sing kurang. bèn bisa angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-1157526078635495512006-09-06T00:01:00.000-07:002006-09-06T00:01:18.706-07:00tak taupungkasan dina iki, tlapukan mataku sisih kiwa mung kedhuten waé. ati ya rasané lungkrah kamangka minggu iki isiné kebak gawéyan. arep mlayu ora ngerti kudu mlayu nandi, mesthiné yèn mlayu ngono waé aku bakal diundamana dèning wong akèh.maca pawarta kongres sastra jawa ka-pindho ing semarang, marai aku kepéngin mèlu, nanging aku ora nduwé wektu. mémangé aku sastrawan? ha ha ha ha... rasané angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-1156941598187786122006-08-30T05:25:00.000-07:002006-08-30T05:39:58.203-07:00sedina ya mung ngéné iki. lagi mau aku milang-miling jatah tulisanku. tetep waé durung bisa nulis. aku malah nulis nang wikipedia. sithik. ora akèh.sedina ya mung klontang-klantung ora jelas. sejatiné akèh sing nang sirah. rasané kaya wis arep wutah tekan ngendi2. gawéan rana-gawéan réné mung marai bingung.angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-1156837000151274492006-08-29T00:36:00.000-07:002006-08-29T00:55:31.866-07:00blogiblogger lagi semrawut. gara-gara ganti format, aku isih bingung piyé carané ngaksès. aku njajal iki nganggo e-mail. maklum, browserku kepétung lawas.akhir2 iki, rasané kaya kurang wektu. aku kangen ngalamun kanthi jenak. kaya dina2 wingi, dina iki akèh janjian karo manungsa2 liya.angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-1155215479973740932006-08-10T06:03:00.000-07:002006-08-10T06:11:20.123-07:00hm... gawean lagi akèh, rasané malah kaya ora bisa mikir. kiwa tengen kebak pangangen. buku sing kuduné rampung tak waca dina iki uga ora bisa. kantor lagi akèh sawetara urusan, sing kayané, ora keconggah pikiran. aku kaya ngranggèh geni nganggo tangan nglegena. tanpa apa-apa.coba mikir. ayo mikir!ora. aku ora bisa mikir. nelpon wong, dijak ngobrol!lagi males ngobrol.nongkrong nang kafé!dhuwité angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-1154681009978530552006-08-04T01:42:00.000-07:002006-08-04T01:43:31.246-07:00mikar-mikir, ndelok rana-réné, kok ya angèl golèk omah kanggo wong sing dhuwité cupet kaya aku iki.angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-1154496068137777262006-08-01T21:24:00.000-07:002006-08-01T22:21:08.210-07:00kancaku nuding layar komputer. aku ora mudheng karepé. nang layar akèh warta sing rata-rata ana tulisané crash karo model. "kenapa?" aku takon kaya wong pekok."mèces"tembung apa manèh iki? mèces? "mèces?""iya, mati.""siapa?""model, masih 19 tahun.""emang kenapa?" aku isih krasa pekok."sedih. kasihan."jeneng model kuwi Heather Bratton, dudu model kondhang uga. dhèwèké peragawati seka florida. mbokangnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-1153383554457339652006-07-20T01:13:00.000-07:002006-07-20T01:19:14.466-07:00yèn manut naskah pangeran wangsakerta, ing hujung kulwan (jeneng lawasé ujung kulon) naté ana negara salakanegara. naskah iki isih dadi parembugan ramé perkara asli-orané. upama naskah kuwi bener, salakanegara (sing ora naté mlebu buku sejarah ngendi waé) dadi negara paling kuna ing indonesia. dewawarman kang asli seka india dadi mantune aki tirem. dhèwèké kawin karo larasati.sesambungan iki angnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3469273.post-1153303374767045712006-07-19T02:50:00.000-07:002006-07-19T03:02:54.833-07:00gandhèng arep nulis gak bisa-bisa, aku dadi nyoba salin basa naskah sing kudu diedhit iki. mbok menawa bisa marai niat nyambut gawé. ana sing ngerti iki omongané sapa?aku kudu kaya manungsa sampurna. kabèh wong-wong kae kepéngin ndelok kaya ngono. ya wis, sèwu èsem, tansah bisa katon manis. wong-wong kuwi sok lali, sejatiné dhéwé ki ya padha waé. coba kowé dirubung déning sekumpulan wong-wong angnoreply@blogger.com