iseng golek-golek blog sing nganggo basa jawa. ana sing rame, sepi, serius, guyon, ning ya ana sing wis mati.

ngono yo ngono
kisah para pemburu besi tua
guyonan suroboyo
padhang mbulan
wong jawa
mbilawang
the java
kumpulaning cerkak lan geguritan jawi


nek iki nganggo jenengan kejawen ning ana kalane nganggo basa indonesia.

kayadene awan kebak mega ireng, aku ora bisa mikir. dhadhaku kaya mlayu, njola-njola kaya jaran kelangan sendhalan. mbok menawa merga maca bukune kenangan lonthe-lontheku sing melankolis-e gabriel garcia marquez. bisa uga pancen aku lagi ora penak pikir.

mingkar mingkuring angkara
akarana karenan mardi siwi
sinawung resmining kidung
sinuba sinukarta
mrih kretarta pakartining ngelmu luhung
kang tumrap ning tanah jawa
agama ageming aji

(wedatama, pangeran adipati mangkunegara iv)

apa kang sinebut adab? apa laku utama kuwi? yen ing kabudayan jawa, wong-wong tuwa nganggo kitab2 kuno kanggo cekelan. arep njungkir-jempalitan ora apa-apa waton isih ing paugeran kitab2 mau. kitab kang kondhang dienggo cekelan iku wedatama lan wulangreh. kuwi ngelmu kasepuhan, jarene. ngelmune wong-wong sepuh, tuwa. kasare, nyedhaki mati.

kancaku, cah banyuwangi, nate ngritik. "piye arep percaya omongane nang kitab2 kuwi yen kelakuane sing nulis ora karuwan." sultan-sultan jawa bojone akeh. seneng madhat lan ngombe2. banjur wong2 kuwi nulis ngenani kautaman. raja-raja sing seneng perang. kuwi padha wae goenawan mohamad ngomongke kasetyan. padha karo artis indonesia sing seneng gawe iklan nganggo basa manca. aku sok gumun, ing atase isi lagune nganggo basa indonesia, sing tuku ya wong indonesia, iklane nganggo basa inggris.



aku wis nate ngobrol karo sakwijining penyanyi. dheweke ngaku yen ora bisa nulis lirik lagu nganggo basa indonesia. jarene, nek nganggo basa indonesia lirike bakal kampungan lan ora bisa puitis. yen nulis nganggo basa inggris luwih lancar lan puitis, ngakune (dheweke ora ngomongke grammar). aku bisa mbayangke, yen lirike paling ya mung "i love youuuuuu, forever and ever, between me and youuuu. du du du yeaaaah." wong kok padha lucu-lucu, iiih gemes aku.

ana rasa pengin nulis. ana rasa pengin mlumpat nembus udan. aku arep nulis, nanging tanganku mung bisa dilempit ing ngisor bantal. nyatane, aku mung bisa lungguh maca buku ing taman ngarep kamar, sinambi ngrasaake esuk kang kebak swara manuk. esuk kang teles dening udan sewengi lan sesawangan bocah sekolah mangkat sinau.

iki wis wengi. nanging rasane kaya lagi turu. aku kepengin mlaku-mlaku. ngubengi jakarta tanpa rangu-rangu. golek pepadhang, golek awakku dhewe, sing wingi tak buang cedhak blumbang.

yeah, aku lagi angel mikir. kantor gak nyaman nggo ngetik. nang ngomah gak bs ngrokok. nang taman akeh wong wira-wiri. kanthi susah payah, aku nyoba sakkuat tenaga ngetik nang kantor.


swara-swara musik seka meja ngarep, samping, mburi taklawan nganggo swara liya. aku seneng lagu magic reong karo country belejaguriki. minimal isa ngancani aku nulis sedhela. ketoke asyik yen diconvert nang mp3 apa ogg.

btw, yen ana sing minat ngrungoake bule2 nuthuk gamelan ana ing kene

ana wektu kang rinasa lungrah. mangkat kantor tanpa nggape rasa. ing bis, sinambi nyangking tas plastik, ana pengamen mainke kokoronotomo. lagu kuwi dimainke kaya nganggo tempo a la pangkur pathet 5, alon banget kanthi swara dhuwur. rasane kaya dudu lagu seka jepang. kuwi luwih pas megatruh ngango jeneng beda.

esuk maca buku ing taman. kabiasaan iki ganti. mbiyen biyasane mca buku karo nyrutup kopi ing ndhuwur balkon. gandheng kahanan wis beda, taman cukup kanggo gantine. taman ora kaya balkon kang privat. ana cah2 sma sing sok ngrokok ing pojokan lan navis (anake sing jaga omah) nyedhaki ngajak dolanan.

isih ana wit-witan lan manuk2 kang crewet.

esuk iki aku neruske maca buku, seka bab 6 nganti purwa bab 8. ngerti2 wis jam 9, mlebu kamar dolanan gitar nembang blower's daughter lan amy. bosen maneh. ana sms seka ina karo rina. ngrungoake jamie cullum bengak-bengok. lan bosen maneh. lagi mangkat kerja, karo ngenteni bosen liyane.

utekku rusak

walisanga dianggep kang gawe wayang gumebyar kanti rupa kang beda. wong-wong kuwi gawe mahabarata lan ramayana kang beda karo asline sing njupuk ajaran hindhu. Walisanga uga gawe tandhingan crita wayang kang sinebut wayang menak. Wayang iki dijupuk seka crita persia: qissai emr hamza. Ing melayu klasik diadaptasi dadi hikayat amir hamzah.

aku dhewe durung nate nonton wayang menak. Aku mbiyen ngerti crita2ne seka dongeng bapakku sakdurunge turu lan kethoprak. jeneng2nge yen dipikir lucu amarga diadaptasi ing ilat jawa. Emr hamza dadi wong agung jayengrana (amir ambyah) kang urip ing mekah. terus ana umar maya (omar bin omayya), qobat shehriar (kobat sarehas), iman suwangsa (badi'ul zaman), dewi retno muninggar (mihrninggar), dewi kuraisin (qoraishi), nabi kilir (khidir), lukmanakim (lukman khakim), kelan (khaelani) lan arya dulmutalip (abdul mutthalib). jeneng2 negarane ya aneh: ngerum (romawi), yunan (yunani), medayin (madina).

Nanging wayang iki kepetung gagal diusung para wali. Wong2 jawa tetep luwih seneng wayang purwa. nasibe padha karo wayang wahyu kang digawe broeder temotheus marji subroto 1960. Wayang iki dijupuk seka perjanjian anyar lan perjanjian kuno ing warga nasrani.

numpak kreta awan iki seka kebayoran. ndeleng kreta ekonomi kang suk-sukan, luwih miriske tinimbang nonton film indie. munggah kreta sansaya maneh. wong ngemis lan bocah cilik ora bisa sekolah wira-wiri. nalika weruh wong tuwa bungkuk ngemis, aku kelingan ibuku. lakune alon, kaya-kaya wedi arep mlangkah. nalika arep mlebu menyang gerbong liyane, wong kuwi mandheg suwi. netrane mandheng mengisor. wates antar gerbong kang tansah obah katone gawe netra tuwa kuwi kudu mandheng luwih suwe kanggo bisa ngepaske lakune.

jakarta kuwi kejem. istilah kuwi wis ana jaman aku isih cilik, nalika aku dhewe ora nduwe impen lan mikirke yen mengkone aku bakal urip ing kene. jaman landa mbiyen, titik nol jakarta ing menara syahbandar. kanggo pemukiman, sekitar menteng lan jakarta kota dadi punjer panggonan. ngepasi indonesia dicekel soekarno, titik nol jakarta pindhah menyang monas. kebayoran dadi pemukiman. nanging nalika dibangun blok m, kawasan iki mludhag ora karuwan. kabeh perkara ekonomi katone dadi siji.

ciputra nyoba ngganti jalur. kebun karet didadeake kawasan satelit kang saiki dadi pondok indah. kawasan elit ganti panggonan. proyek iki sukses. banjur, tren pengembang nyoba nggawe kawasan satelit luwih adoh maneh. lippo nggawe kutha dhewe ing tangerang.

ing dpr saiki lagi perkara. jakarta kuwi kaya apa sih? sutiyoso kepingin ana menteri khusus kanggo nangani jakarta, bekasi, tangerang, depok, lan bogor, lan cianjur. yen ora, kuwi kabeh ing ngisore gubernur jakarta. utawa gubernur selevel menteri. usul iki pancen aneh.

yori antar, arsitek, nate ngritik perkara kutha-kutha satelit iki. jakarta dadi tambah lemu. panggonan kang rejo nyebar ing sakdengah panggonan. soekarno mbiyen nate nduwe ide mindhah kutharaja seka jakarta menyang palangkaraya. pembangunan wis diwiwiti. niyate kaya amerika kang mindhah kutharaja seka new york menyang washington. dadi, pusat ekonomi karo pusat pemerintahan beda. palangka raya uga pas ing tengah-tengah indonesia, tinimbang jakarta kang luwih cedhak ing sisih kulon. . nanging banjur soeharto dadi raja anyar jakarta.

mbok menawa dhukun-e soeharto (sing wong jawa) ora nganjurke yen kutharaja dipindhah mlumpat segara. dadine, jakarta tetep dadi pusat sakkabehane. lan saiki wis kaya telat.

nalika aku mau tekan ciledug, kuthane mikael iki, lalu lintas semrawut. grimis riwis-riwis ngajak aku mlebu tekan plaza baru. ing papan ngisor akeh wong dodolan emas. ing ndhuwur dodolan panyandhang, ing ndhuwur dodolan handphone.

pertokoan ing jakarta lan sakcedhake kuwi pancen polane isine mung mirip2 ngene iki. telu-telune ngurusi perkara gaya. yen dibandhingke karo kutha liyane, mal ing daerah biasane ora kakehan wong dodolan sandhangan. pancen ana toko sandhangan, nanging akehe ora kaya ngene. (aku bosen nulis, ngantuk) ..... zzzzzzzzz

ana sing ketinggal ing pojok kutha
rerasan kesingsal pengangen
mlaku
mlaku, mlaku
mlaku, mlaku, maku
sansaya ora ngerti langkah laku

sakwise mubeng2 kliling jawa (jember, surabaya, banyuwangi, gilimanuk, jogja, magelang) akhire bali ing kasunyatan: jakarta. kasunyatan sing gawe kangen nalika lunga-lunga, nanging ora kepenak nalika dilakoni. seka panggonan-panggonan kang wis diliwati, rasane sing paling marai gawe krasan kuwi magelang.

saiki ngantuk, ngusir mata merem nganggo kopi. niate arep maca buku secret rendezvous kobo abe, ning rasane pikiran durung siap maca-maca sing serius. aku malah maca2 artikel ngenani kopi. aku lagi terobsesi karo kopi. ndeleng werna-werna grinder nang froogle. hmm, awan iki ana janji karo wong nang kafe...

blog

iseng golek-golek blog sing nganggo basa jawa. ana sing rame, sepi,
serius, guyon, ning ya ana sing wis mati.

ngono yo ngono
kisah para pemburu besi tua
guyonan suroboyo
padhang mbulan”;
wong jawa

nek iki nganggo jenengan kejawen ning ana kalane nganggo
basa indonesia.

katone aku bakal kangen, kangen banget karo komputerku

awakku kesel. masalah akeh, gawean akeh. ning jebul masalahe wong liya luwih akeh, luwih rumit

wingi dolan nang sakwijining proyek omah ing bintaro. apik, tak akoni lumayan. kolam renang, kamar mandi mewah, taman lan teras wiyar. nanging nalika tekan ruangan ndhuwur garasi, kabeh sarwa prasaja. resik nanging kaku. beda karo taman ing sisih tengen omah. trap-trapan kang nuju panggonan iki uga cilik. panggonan iki kanggo batur (pembantu).

umpama wong sing nduwe omah iki nduwe asu, mbok menawa kandhang asune luwih apik tinimbang panggonan iki. wong-wong kang rila ngetokke dhuwit jutaan kanggo ndandani asu nang salon, nanging nggaji bature ora nganti sakjuta. yen mlaku-mlaku nang mall, bature ngetutke, kaya rahwana diiringi punggawane.

konsep kelas kaya ngene iki awet wiwit jaman mbiyen. aku kenal menungsa sing bature kudu lungguh ing jogan yen dheweke lagi ana ing ruwangan kang padha. mbok menawa, menungsa kaya ngene karepe lucu, ben kaya adegan srimulat kae.

debian, aku seneng debian. nek lesbian gnu/linux?




ning aku luwih kepengin ngopi2 nggo iki



karo klambi iki

akhir2 iki awakku krasa pegel. aku ora ngerti entuk seka ngendi pegelku iki. pikiranku uga lagi owah, maca berita nang koran wae isa kepikiran terus. kamangka, berita koran kuwi isine pesimis thok. ndonya kaya arep kiamat sesuk esuk. durung maneh, ana kucing lan anak2e sing isih cilik manggon nang pyan kamarku. saben bengi mung rame thok. turu gak jenak.

banjur? gaweanku numpuk, lan lagi sadhar yen aku kudu ngrampungke kabeh gawean minggu sesuk. sing goblog maneh, aku gawe jadwal wawancara narasumber ngawur, mepet2 kabeh karo rencanaku cuti.

nyetel lagu2ne jamie cullum sing anyar ben semangat.

ning kok tetep wae.

mesti ana sing salah karo sirahku.

coba ganti lagu. sik sik sik ngrampungke get your way.

.......

enake ganti apa ya? gamelan digul wae, ben sisan nglangut. ngrungoake swara gambang slendro marai kelingan ngomah. kelingan jaman cilik nunggoni bapak dolanan gambang ing ruang ngarep. utawa, thuthukan gambange paman, sing luwih apik timbang bapakku. improvisasine luwih macem2.

ngancik tekan lelagon ladrang mugi rahayu, dadi alon banget. aku ora ngerti piye konsep kang sejatine. yen ing gendhing2 kang alon, thuthukan gambang, gender, siter, lan bonang luwih cepet tinimbang liyane. malah ing lagu-lagu dolanan sing ritmene cepet, gamelan2 mau ora dienggo. ning ketoke gak sehat nyetel ladrang esuk2 ngene iki. ganti wae narto sabdo.

speaker komputerku sing parah eleke apa soundcarde? apa rekamane?

aku wingi wis convert sebagian seka kaset ning ketoke isih angel diresiki swara2 kemresek kuwi.