lagi ra karuwan ngéné, nemu tulisanku jaman mbiyèn. resep seka 2 narasumber (sing sakjané wong loro iki bokis):
seka kéné:
* angan mengandalkan ide instan. Cepat selesai bukan berarti karyanya hebat.
* Jangan kejar ide hingga larut malam, karena kelelahan membuat ide menjadi kehilangan detilnya.
* Buat tabungan ide, dengan rajin belajar dan bertanya.
* Catatlah ide-ide yang datang tak kenal waktu. Siapkan buku kecil dan pena kemana pun pergi.
* Ikuti idealisme, lupakan sejenak tentang ketenaran atau uang.
* Perbanyak referensi dan gunakan sebagai pembanding, bukan untuk menjiplaknya.
* Cari kegiatan lain saat pikiran tumpul

bingung. aku dudu manungsa multitasking sing bisa ngrenggani sadayaning prakara.

isuk

kamar anyar kanthi hawa sing luwih semriwing. mlebu kantor, ngopi2, lan
klinong2 maca tulisan2 ing internet. pisanan, ngecèk bloglines.com,
mlembang tekan thetruthaboutjakarta. nlusuri blog2 liyané, lan aku dadi
kèlingan blog-ku iki. aku kangen ngeblog. aku kangen bisa nulis dawa
tanpa kudu mikir pramana.

ngliwati blog2 kuwi dadi kepikiran manéka warna. aku dadi kepingin
mlaku2 menyang senèn, lungguhan nang tim, cangkruk ing wapres blok m,
lan sing jelas nyrutup kopi nang spinelli. nanging, aku saiki kudu nulis
sampah2 iki. nyunting tulisan naskah2 kaé. mikirké prakara sing kuduné
ra sah dipikirké.

Lejar sedhéla sinambi ngrungokaké lagu-lagu lawas. Tetembangan iku kaya tetenger jaman sing diliwati. Aja takon selera, umur wis owah ing antarané wektu. Ngrungokaké album 10 bintang nusantara 2 nggawa menyang jaman nalika isih smp. Nalika iku aku seneng bengak-bengok nyanyi laguné catio, pergilah kasih. catio iku grup musiké lilo sing banjur luwih seneng ing kla project (lan banjur minggat).

Lagu aci (aku cinta Indonesia)- boy sandhy, ngelingkaké yèn jaman mbiyèn aku sok padu karo mbak tentrem (ha ha ha). Mbakyuku iki mbiyèn naté ngandhani supaya aja akèh tuku kaset. Boros, jaréné. Nanging aku isih kèlingan naté urunan tuku kaset soundtrack serial tv dream. kuwi jaman john stamos kaya wong paling nggantheng sak ndonya. Jaman nalika poster phoebe cates, duran-duran, aha, Madonna, lan bayi “no problem” ana ing ngendi-endi: klebu kamarku. Sakposter regané 150 rupiyah yèn tuku nang ngarep terminal salaman, magelang.

Ing terminal sing ana gedhung bioskopé iku, aku akèh nonton film. Kabèh film, klebu india, mandarin, barat, Indonesia lan liya-liyané. Ing taun 80-an, jelas lupus lan catatan si boy dadi pirembugan ing sadéngah papan. Lan nalika wingi ketemu onky “mas boy” Alexander, rasané kaya arep ngguya-ngguyu. Coba yèn aku ketemuné jaman isih nganggo sragam smp, aku bakal foto bareng. Nanging kanggo nyenengaké ati, aku njaluk tandha tangan. Saklawasé urip aku njaluk tapak asmané artis lagi ping pindho. Pesanan, jaman isih kuliyah njaluk karo trie utami. Bar éntuk terus tak buwang, wong aku njaluk mung merga ngancani cewek. Ping pindhoné ya nalika karo mas boy iki. Sing iki arep tak wènèhaké novi sing naté pesen kon njalukaké tandha tangan artis.

ana kalané, urip nang ndonya internèt iku ya ana mélankolisé. upamané, aku isih nguripaké émail pisanan sing naté tak gawé ing netscape. émail kuwi katoné uga ora naté manèh kanggo surat2an karo sapa waé. wis suwé aku ora mampir rana lan tak tiliki jebul tampilané wis béda. aku gawé iki nalika pisanané kenal internèt ing koran surya. jaman taun 99 kuwi, wong sakgedhung mung wong papat sing sok dolanan internet. 3 seka desk internasional, lan aku (nalika kuwi nang dèsk kota). énaké émail iki kanggo apa ya? yèn arep kanggo chatting jané ya bisa, nanging wong indonesia ngendi sing migunakaké aol kanggo ngobrol? umumé ing kéné nganggoné yahoo.

garis mati ana telu:
* wigati banget (harus cepet nih bulan ini)
* wigati tenan (besok harus sudah kelar)
* wigatining wigati (kepalaku udah pusing nih, bantuin dong).

isuk

lunggah ing ngarep omah ngadhep taman. srengéngé mbranang sawisé nyunari jingglang. sinambi njajal communicator silihan sing nganggo symbian 9, aku kaya juragan sing gadget freak. dina iki aku kepengin foya2 dhisik marang wektuku sawisé seminggu wingi kakèhan patemon lan sawetara urusan bisnis. lan ing seminggu iki uga, aku nggulawentah bot (piranti alus kaya déné robot) lan nyetor ing wikipedia jawa luwih seka 1,5 ewu artikel rintisan. aku nyoba nguthak-uthek basa program perl sing jebul prasaja banget ing gnu linux/debian. bejo déné anita ora mlebu, dadiné aku bisa migunakaké mac os x sing wis ana perl kanthi baku. ing mac 9 pancèn ana macperl, nanging kurang nyaman. aku isih durung nemokaké cara supaya bisa masang perl ing mpw bèn bisa migunakaké cli (command line interface).

gawéyan kok kaya ora ana entèké. mlayu rana, mlayu réné. kanggo iseng2 aku nlusup2 manèh. sisan gawé nostalgia jaman mbiyèn, ing jagad sing sejatiné mung angka-angka binèr sing kasusun dadi matriks ing angka hèksadèsimal.

aku nemu sawijining server sing katoné duwèké script kiddies. seka panulusuran angka-angkané, server kuwi ana ing ankara, turki. isiné program-program sing mbiyèn sok tak nggo dolanan. saiki? trima waé, mac os 9 ora cocog kanggo tlusap-tlusup golèk sisik melik ora penting. ning yèn kolèksi? undhuh dhisik waé, sapa ngerti mengko bisa kanggo. wis, saiki kerja manèh, sadurungé cah2 artistik nesu2...

gara-gara éntuk virus komputer seka panggonan nyithak foto nang slipi jaya, aku dadi nguprek-uprek manèh kasenengan lawas. sewengi nguber2 virus kaya jaman kuliah. lan dina iki mau iseng tilik nang panggonan nongkrong tukang tlusap-tlusup internèt. ana sing pinter lan akèh sing mung lumrah waé kaprigelané.aku sok gumun karo wong-wong gedhé sirahé kaya ngono kuwi. hla wong mung bisa ngetik program prasaja waé kok kementhusé kaya burisrawa.

ing kabudayan jawa, nalika bayi lair ing ndonya, ana paseduluran sing rumaket dadi siji. lumrahe, prakara iki kasebut “ kakang kawah, adhi ari-ari.” kawah (banyu ketuban) iku dianggep kangmasé si jabang bayi, déné ari-ari iku adhiné sing bakal njaga mengkoné.








wong tuwa percaya, nalika bayi sok ngguya-ngguyu lan mrengut nalika dhéwékan iku dianggep lagi dikudang lan digodha déning sedulur ari-ari iku. ari-ari iku lumrahé dilebokaké ing kendhi (utawa kendhil) lan dipendhem ing ngarep omah. yèn wengi, ana pepadhang awujud senthir utawa lampu listrik. (kumpulan cerkak suwardi endraswara nyritakaké kepriyé sesambungané si kadang ari-ari lan manungsa nganti tekan dewasa).

nalika jingglang bar lair, aku niatku golèk lampu. nanging jebul malah luwih ribet. dadiné, aku malah tuku lampu sing sok kanggo camping. "adhiné" jingglang dipadhangi diyan cilik sing ora mati nalika angin ngreridhu.

pas wingi jingglang lara lan kudu dirawat nang rumah sakit, atiku bingung. lagi iki aku rumangsa yèn omongané kancaku bener. "anak lara iku marai angèl mikir." java jazz sing katon gumebyar iku ora digapé (lan bisa dirasakaké tenan nalika dina pungkasan, pas jingglang wis bali nang ngomah).

aku ora ngerti apa sing dipikiraké si kadang ari-ari nalika si jingglang lara. aku mung seneng bisa weruh jingglang manèh ing paturoné sing putih kaé.

Jingglang

anakku lair...

dina wus ngancik abang. dalanan mesthiné wiwit ramé. aku lagi nyoba masang ati bisa nggarap gawéyan. aku kepéngin lèrèn sedhéla. aku kaya kentèkan ukara kanggo nerusaké apa sing kudu ditulis.

ésuk iki, taman ngarep kamar sepi. banyu njebembeng ing sadèngah papan. udan teka manèh nalika aku tekan halte. nyèwa payung, lan gegancangan mlebu kantor. pèjèt angka 26, suuuut tekan.

dina iki ngapa, ya? aku wis nggawa buku "bahasa kawi" (1967), katoné énak sinau basa kuna nalika udan nang ngendi2. mau weruh banjir sedhengkul nang ngarep atmajaya. dalan mung sasisih bisa diliwati.

ésuk2 maca e-mail. pawarta koran kompas manèh. saiki koméntaré liston siregar, wartawan bbc, "perusahaan atau pengusaha yang secara keuangan sehat tapi tidak mempunyai serikat buruh adalah perusahaan atau pengusaha yang sakit,"

liston siregar, wartawan, 1 februari 2007.


aku lagi ra mudheng arep nulis apa. nduwé usul?

ing kantor kebak kaca, banyu bening ing gelas transparan, aku nglaras rasa. aku ndeleng ing wikipédia jawa, meursault2004 ngamuk gandrung (iki istilahé dhèwèké nalika akèh posting kutha2 ing polandia) nulis akèh. aku lèrèn sik. ngleremké ati, ngoyak targèt gawéyan nalika kabèh wus numpuk kaya ngéné iki. sinambi nyunting tulisané cah-cah, aku ngrungokaké tembang2 jawa. iki playlisté:
- anglung sorèn - gatut saputra (tembang banyuwangi) - album layar kumendhung
- ayo sekolah - dian ar lan ayu agustina (tembang banyuwangi) - album layar kumendhung
- cep menenga - pipit yuniar (tembang banyuwangi) - album layar kumendhung
- gènjèr-gènjèr - lilis suryani (tembang banyuwangi) - ngundhuh seka milis basa jawa
- gendhing nènès jangkep - nyi tjondrolukito - album ladrang sri rahayu
- gendhing panglawet ganda - nyi tjondrolukito - album ladrang sri rahayu
- pripun - wuryanti - ngundhuh mbuh seka ngendi, lali aku.

wis suwé ora nglakoni lembur nganti ésuk ngéné iki. durung manèh mau ana tamu loro, iki yangrembug gawéyan liyané. sawetara wektu, wikipédia disingkiraké dhisik seka utek. paling mung niliki sedhéla. wis ah... ngrampungaké dhaftar isi dhisik.

ati rasané kaya ditindhih watu gedhé. aku kepéngin sepi. sing mamring. nir swara. tan rowang.

kantor isih durung sepi temenan. isih ana max, manda, anton, lan regina. ing kéné aku lagi nyoba2 software kanggo ngetik bèn kepénak. aku ora seneng y`´n kudu nganggo ms word. éman, déné macintosh sing nang kantor iku nganggo sistem mac os 9.2 sing programé sithik.

nalika isih nulis nganggo tangan jaman sekolah mbiyèn, ora sewigati kaya ngéné iki urusan software. jaman kuwi, ngetik nganggo mesin ketik akustik kanthi swara cethak-cethok, rasané ya kepénak-kepénak waé. nanging sawisé komputer ngrebut kalumrahan, kahanan dadi béda.

program komputer iku jan-jané ya mung cocog2an. aku naté nduwé kanca kos loro nduwé kebiyasaan sing anèh. ana sing seneng ngetik nganggo lotus 123, sing sijiné nganggo pagemaker. lotus 123 umumé kanggo gawé tabel lan itung2an (kaya déné excel), déné pagemaker kanggo layout majalah/koran/buku.

wordstar
wiwit versi 4 nganti 7, aku naté nyoba. program sing tak enggo wiwit sma kelas 2 iki isih tak enggo tekan saiki. ing linux, aku bisa migunaaké dosbox utawa dosemu kanggo èmulator-é. nanging versi windows-é aku gak seneng. wagu.

word prefect
aku nyoba mung sedhéla amarga kancaku, andre, seneng nganggo. lan aku ora minat.

chiwriter
iki program jadul sing arang nganggo. nanging aku naté ngrasaaké nalika kerja nang surabaya. ing sawijining koran, chiwriter iku program sing kanggo ngetik padinané. layar mung ireng (kaya word prefect versi dos). saben ngetik titik (.) otomatis berkasé disimpen.

ms word
jaman kuliah, ana dosen sing kandha marang aku bubar ujian skripsi. "revisiku mung siji waé, ang. (skripsimu) iki diganti nganggo ms word apa wp (word prefect-versi windows)." program ms word iki pancèn ora bisa ilang. la nalika aku wiwit nganggo linux, aku bisa bener2 uwal seka program iki. sejatiné program iki apik lan lengkap. nanging ya kuwi, terlalu lengkap dadiné abot. migunaaké ms word kanggo ngetik perkara rèmèh tèmèh iku kaya matèni coro nganggo meriem. aku gak butuh clipart, diwènèhi gambar ing dokumèn, utawa migunaaké tampilan sing mranani. sing tak butuhké mung ngetik tulisan lan tulisan iku bisa dietung pira cacah karakteré (kanggo gawéyan).

atlantis
iki program kepénak sing nganggo format rtf (rich text format). rtf iku wis dadi lumrahé format ing sadéngah program pangolah ukara. lumayan suwé aku nganggo, kira2 jaman isih nang kantor lawas.

abiword
iki program rtf liyané sing kepénak. gratis lan nganggo sistem tinarbuka (open source). sawisé nganggo abiword aku ngilangi atlantis ing komputerku. wis ngono, abiword ana uga ing linux. émané, ing versi mac sing ana mung kanggo mac os x. kanggo ngetik naskah sing ana gandhèng cènèngé karo wong liya, aku asring migunaaké abiword lan disimpen ing format rtf lan ora nganggo format abw sing dadi baku (default) ing abiword.

notetab light
iki versi prasaja seka sing pro. aku isih seneng nganggo iki. kanggo ngetik-ngetik naskah, program, lan sing baku kanggo gawé situs ing lingkungan windows. aku durung nemu software sing luwih kepénak tinimbang notetab light. ning ya kuwi, foematé mligi mung txt (klebu html, sgml, xml, tex, latex).

joe
iki program teks sing mlaku ing konsol linux. prèjèngan lan shorcutsé kaya wordstar. aku sok ngenggo, ning saiki males amarga mesti naskahé dadi warp karepé dhéwé. dadi, luwih cocok kanggo nyunting program2 prasaja ing linux.

vi
pisanané males. program iki anèh ing perkara shortcuts. nanging amarga iki dadi program baku ing linux, dadiné ya kepeksa bisa. suwé2 ya dadi lumrah nanging tetep ora lanyah kaya aku nganggo wordstar. malah ing macintosh lan windows, vi uga wis ana. ing kantor aku masang vi uga. nanging ing mac 9, aksarané katon cuilik...


aku lagi nyoba itext (dudu sing java, ning sing versi mac gawéyané wong jepang). lumayan kepénak ning ora bisa import rtf (penting kanggo layout majalah). lan iki mau lagi nyoba masang nisus writer. bisa kanggo import/eksport rtf, ning programé lemu kaya ms word.

jingglang

ing dina dalan sumilak
ana prajanjèn wis tinulis ing kertas putih
sliramu sajak seneng
mèlu dadi seksi
seka njero weteng ibumu
lan dina iki kaya sliramu, jingglang

udan ninggalaké dalan-dalan teles. wis sawetara dina aku ora ngrèwès gawéan seka kantor lan pernak-pernik wikipédia. ing jakjazz wingi, aku kelingan jaman smp-sma, nalika lagi seneng2é ngrungoaké jazz. ing kala nalika swara gamelan ora dak rungoaké kanthi temenan. aku kelingan nalika mulih sekolah, isih sragaman, lèyèh2 ing kamar ngarep sinambi nyetel miles davis utawa lee ritenour.

aku seneng milah-milah swara, nyoba ngrungoaké piano dhéwé, gitar dhéwé, drum dhéwé, trompèt dhéwé. banjur swara2 mau digabung dadi siji. dirungoaké bareng2.

ana musisi sing luwih seneng migatèaké kasudibyané (skill) gawé swara. umumé musisi enom.titi laras (harmoni) dipinggiraké. ana musisi sing pinter golèk titi laras. ana sing bisa ngreroncé loro mau kanthi becik. saliyané rong perkara mau, ana manèh, yaiku rasa. lan rasa iku angèl ilang dayané nalika titi laras karo kasudibyan uga melu cawé2. ing gamelan, aku nganggep narto sabdho nduwèni iki. ing jakjazz wingi (aku ora nonton akèh) luluk purwanto sing tak senengi. nanging, aku uga seneng titi larasé bubbi chèn.

lagi dina iki bisa nulis. sawisé melu rapat loro seka jam 2 nganti jam lima seprapat, biasané aku males nulis. utek rasané wis kentèkan ukara. aku nyoba meksa apa bisa pikiran diprawasa, dirudapeksa kanthi alon-alon.

wengi pancèn nduwèni prabawa sing bisa nerak kahanan. aku asring kepranan marang langit sing bisa gonta-ganti seka abang, kuning, biru, klawu, lan ireng. werna ireng iku bisa nyedhot apa waé, jaré ahli fisika.